I jeszcze dwie fotki z Portu. Na dolnej szeroka panorama basenu portowego. Nadbrzeże widoczne po prawej stronie jest dostępne (powiedzmy, że jak ktoś chce, to wejdzie). Natomiast do zabudowań po lewej już nie dotarłem z "kamerą". Teren jest obstawiony przez ochroniarzy, którzy grzecznie, acz stanowczo wyprosili mnie z "terenu prywatnego"... Szkoda, bo w programie miałem jeszcze wraki barek rzecznych i ruder majaczących w ospałym styczniowym słońcu.
Biurowce, marina, housebooty - pieśń przyszłości jednego z najbardziej malowniczych miejsc Warszawy. Na razie jednak, póki jeszcze miliony złotych nie zostały wpompowane w Port, można się nacieszyć takim oto widoczkiem: I to tyle na razie. Do tematu powrócę niedługo, bowiem smażą się właśnie ujęcia analogowe. Z nimi więcej ambarasu, zatem poczekać trzeba, ale myślę, że będzie warto.
Mając w pamięci śnieżyce ubiegłego roku, sądziłem, że "ustrzelenie" śniegu będzie łatwizną. Okazuje się jednak, że nie... Można powiedzieć, iż polska złota jesień wciąż trwa. Tak naprawdę chodziło mi o przestrzelenie nowego cacka, jakie wpadło mi w ręce, czyli pentaksa mz-5n, bardzo małej i świetnie wyposażonej lustrzanki. Film - chińska tanizna po kilka złotych za rolkę.
Chodzi o to, że jest już kilka smaków tej kultowej wódki lubelskiego Polmosu. No i czasem człowiek ma kłopot, bowiem nie każdy sprzedawca ma tyle cierpliwości, by wysłuchać nieudolnych wyjaśnień, że "sie rozchodzi" o tę z "pomarańczowym kapslem" - czyli tradycyjną żołądkóweczkę, gdzieniegdzie znaną jako "z pomarańczowym paseczkiem" lub po prostu "klasyczną pomarańczówkę". No, ale gdy się przebrnie przez niuanse, to potem można oddać się degustacji złocistego trunku w scenografii polskiej złotej jesieni.
Polscy związkowcy stoją w obronie swoich praw w firmie chińskiego właściciela. Brak chęci dialogu ze strony zarządu sprawił, że postanowili zamanifestować swoje problemy przed ambasadą Chin. Sierpień 2011 r.
Podziemne rozległe hale toną w mroku. Tutaj można wchodzić, ale należy posiadać mocną latarkę i dobre buty. Zdjęcie pierwsze od lewej przedstawia fragment dwupoziomowej, wygłuszanej sali taktycznej - to najbardziej imponująca część całego obiektu. Całość wygląda niczym opuszczona stacja metra, porzucona zaraz po zakończeniu budowy... Obiekt, zważywszy na solidność konstrukcji części podziemnej, jeszcze długo będzie stanowił atrakcję architektoniczną. Na renowację i zagospodarowanie raczej nie ma szans. Chyba nikt nie chce pamiętać o istnieniu jaskiń enigmatycznie nazwanych Kompleksem nr 7215...