jarovit bike report

Oto krótka relacja z marcowej, niewielkiej demonstracji nawołującej, krótko rzecz ujmując, do zwiększenia zawartości sprawiedliwości w wymiarze sprawiedliwości... Pegazy i starodruki Biblioteki Narodowej w Pałacu Krasińskich stanęły po jasnej stronie mocy:  Tu też zgromadziły się siły demonstrantów (machiny kroczące z miotaczami transparentów):   Tymczasem Imperium Zła zdaje się być niewzruszone: Nawet wobec śmiałych rajdów pod same mury twierdzy: A wszystkiemu przyglądali się starzy mistrzowie, pamiętający czasy mieczy świetlnych działających na dwie bateryjki AA: No, i to by było na tyle tego nudnego reportażu.  A niebawem zamieścimy unikatowe zdjęcie jedynego komina zachowanego na Księżycu. Tam była cywilizacja!!!

Polscy związkowcy stoją w obronie swoich praw w firmie chińskiego właściciela. Brak chęci dialogu ze strony zarządu sprawił, że postanowili zamanifestować swoje problemy przed ambasadą Chin. Sierpień 2011 r.

Nareszcie trochę czasu na fotografię. Nawet statyw zataszczyłem... Powyżej przedstawiam najsłynniejszą ostatnio warszawską fontannę. Za sprawą multimedialno-kolorowego show, cała skarpa dźwigająca Starówkę obsadzona jest na te kilkadziesiąt minut liczną publicznością. Wielu wykonawców byłoby uradowanych, goszcząc na swoim koncercie aż taką widownię. Wybrać się i owszem, warto. Jednak idźcie wcześniej, żeby zająć lepsiejsze miejsca. No, chyba, że taszczycie statyw, torbę ze sprzętem i wymyśliliście sobie, że trzeba koniecznie focić ze skarpy... A już niebawem porcja industrialnych ruin.

Niestety nie udało mi się "złapać" w kadr jakiegoś posła skaczącego przez barierki... Rocznica katastrofy upłynęła w atmosferze zadumy i refleksji. Hitem dnia były fotografie rodzinne z motywem biało-czerwonym w ręku na tle "hektarów" zniczy (i głową pana policjanta w kadrze). Jako, że luszczanka cyfrowa jest w naprawie, przeprosiłem się ze swoim Super A, zalegającym do tej pory w szafie i w parze z Sigmą 15-30 wypstrykałem rolkę szerokokątnych fotek.

... do sklepu idę po bułki, i nagle widzę jak lądują spodki na trawniku przed sklepem. Pomyślałem, że już nie ma tabliczek w stylu "szanuj zieleń", więc w zasadzie jak im pasuje, to niech sobie tu parkują. Ja patrzę, a z tych spodków wysypują się autentyczne marsjańskie zielone ludziki w takich fajnych błyszczących skafandrach! Zapomniałem o bułkach, wyciągnąłem aparat i zanim się obcy zorientowali, to trochę fot im zrobiłem. Zgrałem im parę moich jotpegów (dżejpegów - jak mówią na Marsie), po czym ruszyli na podbój planety Earth. Mieli zadzwonić, ale chyba zapomnieli o mnie...

Dnia 16 października 2010 roku w Warszawie nastąpiło historyczne nawiązanie dyplomatycznych kontaktów pomiędzy światowymi potęgami. Po wymianie kurtuazyjnych uprzejmości, wzniesieniu licznych toastów i wynalezieniu koła przystąpiono do radosnej, niczym nie skrępowanej wojny wszystkich ze wszystkimi. I tylko barbarzyńcy gdzieś się pochowali...

Na otwarcie Jazzu na Starówce zagrał band o nazwie Alfredo Rodriguez Trio - podobno odkrycie Quincy Jonesa. Przed sceną tłum, stoliki na rynku pozajmowane, a za sceną - proszę - skromna a długa ławeczka dla najprawdziwszych melomanów. Tu nic nie przeszkadzało w odbiorze muzyki.

Na Sonisphere Festival zabrałem swojego poczciwego lumixa fz18, bo jeśli już wpuszczali z lustrzankami, to tylko alfami - widziałem kilka osób z soniakami w rękach. Inne systemy nie były mile widziane (...) W każdym bądź razie, zbyt wiele zdjęć nie zrobiłem. Raczej koncentrowałem się na muzyce, natomiast w przerwach między występami Big Four, znalazłem sobie taki oto temat: naszywki na jeansowych ciuchach - efekty sesji powyżej... I jeszcze dodam, że powrót Joey'a Belladonny do Anthraxu należy uznać za udany - widać, że jest w dobrej formie wokalnej. Naprawdę świetnie się go słuchało. Pozdrowienia dla wszystkich, którzy byli, widzieli i słyszeli.

Kilka zdjęć fanów wykonanych na szybko przed koncertem zespołu ACDC na "Bemowo Airport" - czyli największym warszawskim pastwisku. Pogoda dopisała, publika również. Bardzo dobry koncert, pomimo tego, że setlista nie do końca spełniała marzenia... Pozdrowienia dla wszystkich, którzy byli i dobrze się bawili.

Zaduma bez względu na otoczenie, lub grupowe odpalanie zniczy. W każdym bądź razie, wszystkie one kończyły jednakowo - w kontenerze na śmieci do którego dzielni harcerze zgarniali znicze wygasłe i te jeszcze się tlące...

Pożegnanie Prezydenta RP w czasie jego ostatniej podróży. 11 kwietnia 2010 roku.

A tu migawki z marszu. Cały korowód niespiesznie popełzał z Placu Defilad ulicą Marszałkowską, Alejami Jerozolimskimi, następnie zakręcił w Nowy Świat i dalej prosto do pl. Trzech Krzyży muskanego ostrymi promieniami słońca. Stąd już manifestacja powędrowała ulicą Piękną aż do Wiejskiej - pod budynek Sejmu RP. Atmosfera pikniku i dobrej zabawy dopisywała przez całą drogę.

Oto pierwsza część relacji z warszawskiej Manify. Pogoda dopisała, uczestnicy również. Impreza rozpoczęła się na Pl. Defilad, w cieniu Pałacu Kultury i Nauki... Tu widzimy "rozwijanie" szyków i sztandarów. Chętni łapali za transparenty, niektórzy za megafony. Kolorowo, wesoło, ale i wzniośle. Za żartobliwymi hasłami kryły się postulaty poważnych zmian lub reform naszego życia społecznego.

Gród tętni życiem. W dniu targu nazjeżdżało się kupców z wozami kolorowymi od bel z suknem, ciężkimi od beczek z zamorskimi trunkami, pobrzękującymi wyrobami kowalstwa artystycznego i domowego rzemiosła. Dopisało i chłopstwo chcące sprzedać asortyment wypracowany w wyniku upraw roli oraz hodowli trzody chlewnej na skalę przemysłową. A wszystko pod czujnym okiem majestatycznej straży grodzkiej. Fotografia wykonana wiosną tego roku na zamku w Czersku.

Oto przykład nieudolnego wykorzystania centralnie ważonego pomiaru światła. Górna część fotografii jest całkowicie wypalona, histogram w skrajnych światłach wygląda jak z koszmaru;). A jednak, pogodziwszy się z prześwietleniem, popracowałem nad kolorami, czego efektem jest piękna, miedziana powierzchnia instrumentu. I ona właśnie uratowała to zdjęcie. Kolory tak mi się spodobały, że postanowiłem nie kasować tej fotografii...

I jeszcze wrócę do przedkoncertowych fotek. Dwie fanki Madonny dały się sfotografować, dając mi tym samym wdzięczny materiał do eksperymentów z czernią i bielą. Jako, że czary z channel mixerem nie dały rezultatów, któreby mnie zadowoliły, postanowiłem pobawić się z warstwą dopasowania Black & White. I tu już poszło lepiej. Sądzę, że ta metoda jest intuicyjna i kreatywna - bardziej mnie przekonuje, niż suwaki RGB z miksera. Jednak nadal coś mi nie odpowiadało, długie cienie postaci wskazują na późne popołudnie, tymczasem szarości sprawiały wrażenie nienaturalnie zimnych i nie pasujących do pory dnia. A zatem nałożyłem kolejną warstwę - piętnastoprocentowy filtr ocieplający. Chyba jest o wiele lepiej... Nie lubię drastycznie "ciąć" zdjęć, ale w tym wypadku trzeba było, szczególnie z lewej strony, gdzie w kadr weszło sporo innych, nieproszonych gości.

To mniej więcej środek koncertu. Całą Chomiczówkę wraz z Bemowem zalał potok miksowanych kawałków "królowej". Scena migotała co chwila innym zestawem kolorystycznym, a ja robiłem eksperymenty z wyższym ISO oraz różnymi czasami naświetlania. "Frozen" było grane, ale tak przekombinowane, że wyszło jak kupa. I podobno plejbek...

Zgodnie z zapowiedziami, przed koncertem pewnej artystki na warszawskim Bemowie, pojawiły się lotne brygady egzorcystów posługujące się łaciną. Z tego co wiadomo, obie królowe jakoś się dogadały i kolejny Cud Nad Wisłą nie był potrzebny...

... bo skoro ostatni szereg kolumny wojska dawno "wyszedł" z kadru pani stojącej na drugim planie, to co ona tam łapie w ten swój celownik??? Pomysł na zdjęcie może i fajny, ale nie podoba mi się bałagan na dalszych planach - budka telefoniczna, maska samochodu, jakiś krzaczor... Może trzeba by potraktować to wszystko jakimś "blurem"? Sam nie wiem. Zresztą, to w końcu street foto, więc liczy się realizm. Mam rację...? Brightness i contrast delikatnie przesunąłem na minus.

W pierwszej chwili palec zawisł nad klawiszem Delete... A jednak ostatecznie uznałem, mimo oczywistych wad (a może zalet), iż fotka ma swój klimat. Myślę, że przekazuje dynamikę dziarsko wygrywającej rytm orkiestry. Muzycy maszerowali szybko w ciasnej kolumnie nie patrząc na biednego "fotografa" rozpaczliwie ustawiającego ekspozycję. Dziwne;) Delikatnie zmodyfikowałem krzywą i wygasiłem jasność.