jarovit bike report

Biurowce, marina, housebooty - pieśń przyszłości jednego z najbardziej malowniczych miejsc Warszawy. Na razie jednak, póki jeszcze  miliony złotych nie zostały wpompowane w Port, można się nacieszyć takim oto widoczkiem: I to tyle na razie. Do tematu powrócę niedługo, bowiem smażą się właśnie ujęcia analogowe. Z nimi więcej ambarasu, zatem poczekać trzeba, ale myślę, że będzie warto.

Mając w pamięci śnieżyce ubiegłego roku, sądziłem, że "ustrzelenie" śniegu będzie łatwizną. Okazuje się jednak, że nie... Można powiedzieć, iż polska złota jesień wciąż trwa. Tak naprawdę chodziło mi o przestrzelenie nowego cacka, jakie wpadło mi w ręce, czyli pentaksa mz-5n, bardzo małej i  świetnie wyposażonej lustrzanki. Film - chińska tanizna po kilka złotych za rolkę.  

Chodzi o to, że jest już kilka smaków tej kultowej wódki lubelskiego Polmosu. No i czasem człowiek ma kłopot, bowiem nie każdy sprzedawca ma tyle cierpliwości, by wysłuchać nieudolnych wyjaśnień, że "sie rozchodzi" o tę z "pomarańczowym kapslem" - czyli tradycyjną żołądkóweczkę, gdzieniegdzie znaną jako "z pomarańczowym paseczkiem" lub po prostu "klasyczną pomarańczówkę". No, ale gdy się przebrnie przez niuanse, to potem można oddać się degustacji złocistego trunku w scenografii polskiej złotej jesieni.

Polscy związkowcy stoją w obronie swoich praw w firmie chińskiego właściciela. Brak chęci dialogu ze strony zarządu sprawił, że postanowili zamanifestować swoje problemy przed ambasadą Chin. Sierpień 2011 r.

Podziemne rozległe hale toną w mroku. Tutaj można wchodzić, ale należy posiadać mocną latarkę i dobre buty. Zdjęcie pierwsze od lewej przedstawia fragment dwupoziomowej, wygłuszanej sali  taktycznej - to najbardziej imponująca część całego obiektu. Całość wygląda niczym opuszczona stacja metra, porzucona zaraz po zakończeniu budowy... Obiekt, zważywszy na solidność konstrukcji części podziemnej, jeszcze długo będzie stanowił atrakcję architektoniczną. Na renowację i zagospodarowanie raczej nie ma szans. Chyba nikt nie chce pamiętać o istnieniu jaskiń enigmatycznie nazwanych Kompleksem nr 7215...  

Dziś trochę wnętrz. Wszystko oczywiście zdewastowane, elementy metalowe i kable rozkradzione. Niemal na każdej ścianie bazgroły. Martwa cisza w martwych budynkach; przerywana tylko chrzęstem kroków poszukiwaczy przygód łażących po warstwie szkła i gruzu. W 2004 r. obiekt został przekazany zarządcy Puszczy Kampinowskiej, a dzięki brakowi nadzoru, dziś możemy podziwiać frapujące instalacje przestrzenne - aż się prosi, żeby to tu to tam poustawiać jakieś abakany...;)

A chodzi o przesławną Atomową Kwaterę Dowodzenia, budowaną kilkadziesiąt lat z myślą o nieuniknionym konflikcie nuklearnym Układ Warszawski vs Tennessee Whiskey ;) Ale poważnie teraz. Obiekt w momencie rozpoczęcia budowy (lata sześćdziesiąte) położony był z dala od Warszawy, dziś on sam jak i cała Puszcza Kampinowska, to tylko skrawek przestrzeni nie zajętej jeszcze przez deweloperów. Zatem dojazd, czy samochodem, czy ZTM-em jest dość łatwy, więc jak ktoś ma czas i PORZĄDNĄ latarę, może wyskoczyć w weekend i zwiedzić pomnik szalonych budowniczych Polski Ludowej. Poniżej szerokie ujęcia nadziemnej części omawianego kompleksu. W następnym odcinku cyklu obejrzymy gustowne wnętrza tych budyneczków, natomiast w części trzeciej zejdziemy do miejsca, które rzekomo miało wytrzymać uderzenie wielkiej bomby.