Przejdź do głównej zawartości

A.K.D - czyli Polish Nuclear Empire I


A chodzi o przesławną Atomową Kwaterę Dowodzenia, budowaną kilkadziesiąt lat z myślą o nieuniknionym konflikcie nuklearnym Układ Warszawski vs Tennessee Whiskey ;)

Ale poważnie teraz. Obiekt w momencie rozpoczęcia budowy (lata sześćdziesiąte) położony był z dala od Warszawy, dziś on sam jak i cała Puszcza Kampinowska, to tylko skrawek przestrzeni nie zajętej jeszcze przez deweloperów. Zatem dojazd, czy samochodem, czy ZTM-em jest dość łatwy, więc jak ktoś ma czas i PORZĄDNĄ latarę, może wyskoczyć w weekend i zwiedzić pomnik szalonych budowniczych Polski Ludowej.

Poniżej szerokie ujęcia nadziemnej części omawianego kompleksu.



W następnym odcinku cyklu obejrzymy gustowne wnętrza tych budyneczków, natomiast w części trzeciej zejdziemy do miejsca, które rzekomo miało wytrzymać uderzenie wielkiej bomby.

Komentarze

  1. Powyższe zdjęcia mogłyby z całą pewnością posłużyć za okładkę i ewentualnie wnętrze bookletu jakiegoś klimatycznego albumu post rockowego. To niezwykłe, ale odczuwalne jest, że te zdjęcia "mówią". Szczególnie lubię takie ujęcia jak w zdjęciu u góry z lewej strony - epoka woła.

    OdpowiedzUsuń
  2. To prawda, miejsce ma klimat i potencjał. Scenografia w zasadzie gotowa do realizacji teledysku lub oprawy graficznej albumu. Dzięki za odwiedziny.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

MANIFA 2010, Warszawa, part 2

A tu migawki z marszu. Cały korowód niespiesznie popełzał z Placu Defilad ulicą Marszałkowską, Alejami Jerozolimskimi, następnie zakręcił w Nowy Świat i dalej prosto do pl. Trzech Krzyży muskanego ostrymi promieniami słońca. Stąd już manifestacja powędrowała ulicą Piękną aż do Wiejskiej - pod budynek Sejmu RP. Atmosfera pikniku i dobrej zabawy dopisywała przez całą drogę.

MANIFA 2010, Warszawa, part 1

Oto pierwsza część relacji z warszawskiej Manify. Pogoda dopisała, uczestnicy również. Impreza rozpoczęła się na Pl. Defilad, w cieniu Pałacu Kultury i Nauki... Tu widzimy "rozwijanie" szyków i sztandarów. Chętni łapali za transparenty, niektórzy za megafony. Kolorowo, wesoło, ale i wzniośle. Za żartobliwymi hasłami kryły się postulaty poważnych zmian lub reform naszego życia społecznego.

Simon Fowler

A dzisiaj ofiarą emotików padł Simon Fowler, fotograf gwiazd, gwiazdeczek i celebrytów. Lubię, gdy okładkę płyty stanowi zdjęcie, więc nie mogłem się powstrzymać... A poza tym już dawno nie dałem okazji pohasać moim emotikom. Aha, buźki emotików powstały dzięki SF New Republic Font (patrzajta tu: www.shyfoundry.com).